107روزى رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله در جمع گروهى از قريش نشسته بودند و آرزو مى‌كردند چيزى از ناحيه‌ى خدا نازل نشود كه موجب پراكنده شدن قريش از ايشان شود؛ پس خداوند چنين نازل كرد: وَ النَّجْمِ إِذٰا هَوىٰ* مٰا ضَلَّ صٰاحِبُكُمْ وَ مٰا غَوىٰ پس حضرت آن را تلاوت كرد تا به آيات أَ فَرَأَيْتُمُ اللاّٰتَ وَ الْعُزّٰى* وَ مَنٰاةَ الثّٰالِثَةَ الْأُخْرىٰ ¹رسيد.در اين هنگام شيطان اين دو عبارت را بر ايشان القا كرد:«تلك الغرانيق ²العلى و إنّ شفاعتهن لترجى».حضرت نيز آنها را خواند،تا سوره را به پايان بردند و در آخر سوره[ با نزول آيه‌ى سجده ]، سجده كردند و قريش نيز سجده كرد...چون از اين حادثه مدتى گذشت،جبرئيل نزد حضرت آمد.حضرت سوره‌ى نجم را به او عرضه كردند.چون به آن دو عبارتى كه شيطان القا كرده بود رسيدند،جبرئيل پرسيد:چه كسى اين دو آيه را براى تو آورده است؟حضرت فرمود:آيا بر خدا افترا بسته‌ام و آنچه را كه نگفته است،گفته‌ام!؟پس خداوند چنين وحى كرد: وَ إِنْ كٰادُوا لَيَفْتِنُونَكَ عَنِ الَّذِي أَوْحَيْنٰا إِلَيْكَ لِتَفْتَرِيَ عَلَيْنٰا... ³پيامبر خدا هم چنان ناراحت و اندوهناك بودند تا آن كه آيات: وَ مٰا أَرْسَلْنٰا مِنْ قَبْلِكَ مِنْ رَسُولٍ وَ لاٰ نَبِيٍّ إِلاّٰ إِذٰا تَمَنّٰى أَلْقَى الشَّيْطٰانُ فِي أُمْنِيَّتِهِ... ⁴نازل شد. ⁵.

در صحيح بخارى به نقل از ابن عباس نيز آمده است:

رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله مسلمانان و مشركان و جن و انس،جملگى در[ آيه‌ى سجده ]