167بخواند: «لا اله الاّ اللّه وحده وحده و انجز وعده، و نصر عبده و غلب الاحزاب وحده، فله الملك و له الحمد وحده وحده، اللّهم بارك لى فى الموت و فيما بعد الموت، الّلهم انّى اعوذ بك من ظلمة القبر و وحشته الّلهم اظلّنى فى ظلّ عرشك يوم لا ظلّ الاّ ظلّك» و دين و خود (و اهل و عيالش را) به خدا بسپارد و اين كار را زياد كند و سپس بگويد:

«استودع اللّه الرحمن الرحيم الذى لا يضيع ودائعه دينى و نفسى، و اهلى، اللهم استعملنى على كتابك و سنّته نبيك، و توفّنى على ملّته و اعذنى من الفتنه» .

پس از آن تكبير بگويد (سه مرتبه) آن گاه دعا را دو بار تكرار كند و در پايان يك بار تكبير بگويد و بار ديگر تكرار نمايد. اگر نمى‌تواند همۀ دعا را بخواند، به هر مقدار كه مى‌تواند عمل كند.

در روايتى آمده است:

هنگامى كه بالاى صفا رفت، رو را به طرف كعبه نموده، دست‌ها را به دعا بلند كند و بگويد: «اللّهمّ اغفر لى كلّ ذنب اذنبته، قط، فان عدت فعد علىّ بالمغفرة، فانك انت الغفور الرحيم، اللهم افعل بى ما انت اهله فانّك ان تفعل بى ما انت اهله ترحمنى، و ان تعذبنى فانت غنى عن عذابى، و انا محتاج الى رحمتك فيا من انا محتاج الى رحمتته ارحمنى، لا تفعل بى ما انا اهله، فانّك ان تفعل بى ما انا اهله تعذبنى و لن تظلمنى، اصحبت اتقى عدلك، و اخاف جورك، فيامن هو عدل لا يجور ارحمنى» .

مستحب است سعى را پياده انجام دهد، و از صفا تا منارۀ اوّلى با متانت و آرامى و خضوع و خشوع قدم بردارد، و از آنجا تا منارۀ ديگر تند رود. و از آنجا تا مروه باز با متانت و آرامى حركت كند تا اينكه روى