478از آن داخل مىشدند.آن را باب بنى عبد شمس هم مىگفتند. 1
نزديك اين در،خانۀ شيبة بن عثمان است.پيوسته به مسجد الحرام.آنگاه كه ابو جعفر منصور و مهدى مسجد را توسعه دادند،خانه شيبه در مسجد الحرام داخل شد.اين در جنب دار الندوه است و محلۀ آل نافع خزاعى پيوسته به آن است. 2
در طرف راست كسى كه از باب شيبه خارج مىشد خانۀ ازرق بود.پيوسته به مسجد.
ابن زبير آن را خريد و نصف آن را به مسجد داخل كرد،سپس مهدى عباسى به هنگام توسعۀ مسجد،باقى را؛همانگونه كه خانۀ خيره را كه نزد خانۀ ازرق و خانۀ شيبه بود داخل در مسجد نمود. 3
از جاهايى كه مهدى عباسى در گسترش دادن مسجد الحرام،داخل در آن گرديد،خانۀ شوذب غلام معاويه بود كه جنب سراى بنى شيبه بود.خانۀ عتبة بن غزوان كه بعدها به ليلى بن منبّه تعلق گرفت نيز به مسجد داخل گرديد.
نزد باب بنى شيبه خانۀ غزوان بن جابر بود. 4
در سمت شمالى سراى شيبه و دار النّدوه،محله آل نافع بن عبد الحارث خزاعى بود.
پيوسته به اين خانهها و خانۀ عبد الله بن مالك تا كوچهاى كه نزد سراى ام ابراهيم بود و مليحيان ساكنان خانۀ ابن ماهان با آنان شريك بودند.
سراى ام ابراهيم را سراى اوس مىگفتند و نيز سراى سلسبيل.اين خانه در زقاق الحذّائين( كوچه كفشگران)بود،ميان سويقه و مروه.
خذّائين مشرف بر منارۀ چهارم بين مشرق و شمال است.همچنين مشرف است بر دار الاماره. 5
نزد حذّائين دار الاماره است.آنجا در اصل سراى اسود بن خلف خزاعى بود سپس به طلحة الطلحات رسيد.آنگاه عبد الله بن قاسم بن عبيدة بن خلف خزاعى آن را به جعفر بن يحياى برمكى به صد هزار دينار فروخت و حمّاد بربرى آن را براى هارون الرشيد بساخت.