476غباءة السّهمى امتداد داشت.
از پى در پى قرار گرفتن درها در جانب شمالى مسجد الحرام برمىآيد كه دار العجله پهلوى خانۀ عمرو بن عاص بوده است و دار العجله از خانههاى بنى سهم است و از آن خاندان سمير بن مرهب السهمى است كه آن را عبد الله بن زبير خريده بود.در باب وجه تسميۀ آن،دو روايت است؛يكى آن كه آن را دار العجله گفتند زيرا در بناى آن عجله مىكردند و كارگران شب و روز به كار مشغول بودند،ديگر آن كه سنگهايش را بر عجله(گردونه)اى كه شتران بختى مىكشيدند آورده بودند.مسلما پس از شكست جنبش ابن زبير مصادره شد و بخشى از آن داخل در مسجد الحرام گرديد،هنگامى كه ابو جعفر آن را وسعت داد.يقطين بن موسى آن را براى مهدى عباسى از نو تعمير كرد.سپس بخشى از آن به دست ربيع افتاد و سپس جزء اموال صوافى شد محل سكونت بريد گرديد.حسين بن حسن علوى در قيام خود آن را ويران ساخت و سپس معتصم آن را از نو بساخت و براى آن درهايى قرار داد كه پيچيده مىشدند و باز مىشدند. 1
در جنب دار العجله خانۀ خطّاب بن نفيل العدوى بود سپس به دست مصعب بن زبير افتاد. 2
نزد دار العجله منزلى بود كه مهدى عباسى چهار هزار دينار داد ولى صاحبش آن را نفروخت. 3
در جنب دار العجله ميان آن و دار النّدوه،دار البخاتى است كه در كنار آن خانهاى است كه بيت المال مكه آنجاست.اين خانه در اصل از خانههاى بنى سهم بوده سپس به دست ابن زبير افتاده است،آنگاه عبد الملك بن مروان آن را گرفت و بعدها يقطين بن موسى به هنگام بناى دار العجله آن را داخل در آن نمود. 4
ميان در دار العجله و در حجير،در قعيقعان واقع شده است. 5
سراى حجير را دو در بود؛يكى به دهانۀ كوچۀ قعيقعان باز مىشد و ديگرى به