467جبير بن مطعم و باقى خانۀ شيبة بن عثمان را بر مسجد افزود.
در سال 164 مهدى فرمان داد تا خانههاى بين وادى و مسجد را خراب كنند و مسعى و وادى و آنچه را كه ميان صفا و وادى بود بر مسجد اضافه كردند و از طرف وادى نود ذراع بر مسجد افزودند و عرض آن پيش از اين نزديك به پنجاه ذراع بود.
در كتاب المناسك حربى چهل صفحه راجع به مكه است.در آن از انصاب حرم و مكه و صفت مسجد الحرام و درهاى آن و كعبه و مقدار مسجد الحرام و كعبه و زمزم و سقايه و راه منا و مسجد الخّف و مزدلفه و عرفه سخن گفته است.
او منابع خود را جز در بحث از انصاب حرم و نام مكه و امر كعبه ذكر نكرده است.در اين موارد هم بيشتر از ابن جريح روايت كرده.روايت او شامل انصاب حرم و امر كعبه و بنيان آن است.
همچنين از زبير بن بكّار در باب انصاب حرم و بنيان كعبه روايت كرده و از چند تن ديگر از روات رواياتى نقل نموده است.
از راويان او محمد بن وليد و فاكهى است.
بيشتر معلومات او با آنچه ازرقى آورده مطابقت دارد.البته او اين روايات را از فاكهى گرفته و فاكهى نيز به نوبۀ خود از ازرقى نقل كرده است بنا به نقل ازرقى پس از توسعههاى مهدى عباسى مسجد الحرام داراى بيست و سه در شد.
الف-در شقّى كه به طرف مسعى است؛يعنى سمت شرقى،پنج در دارد:
1-باب بنى شيبه كه باب بنى عبد شمس است.
2-باب بنى سفيان بن عبد الاسد.
3-باب النبى.
4-باب عباس بن عبد المطلب و در آنجا علم مسعى است.
5-باب بنى هاشم.
ب-شقّ يمانى كه به طرف وادى است داراى هفت در است:
1-باب بنى عائذ.
2-باب بنى سفيان بن عبد الاسد.
3-باب الصّفا و آن باب بنى عدىّ بن كعب است.