448خانۀ احمد بن سهل جنب خانۀ ابن علقمه است و آن همان خانهاى است كه رسول اللّه-ص- در فتح مكه گفت كه هر كس به خانۀ ابو سفيان رود در امان است.
ذكر حمامهاى مكه و شمار آنها
در مكه شانزده حمام بوده است:از جمله حمامى بوده است در وادى كه خراب شده و از ميان رفته است و حمامى پايينتر از آن،جنب كوچه خيبريان كه راه به وادى دارد.و حمام على بن عيسى نزد دار الحمّام.و در شعب ابن عامر دو حمام است؛يكى از آن برادرزادۀ ابو خراسان و يكى از آن ابن عمران العطار.در كوچۀ جندر.و حمام احمد بن سهل رو به روى سراى سعديان و حمام حويطبىها نزديك خانهشان و حمام معمر الحرسى نزد خانۀ سلمانى نزديك سوق الفاكهه.و حمام ابن حنظلة المخزومى در كنار آن در اجياد نيز سه حمام بود؛ حمامى در نزد دار شركاء و حمامى در نزد دار دانق و حمامى نزد سواقين كه از آن عبد الرحمان بن هارون بود.و حمام الحنطى در كوچه تمّاران و حمام ابن يحيى المروزى كه به سد بنى جمح راه باز مىكند.و حمامى در سوق الدّجاج و گويند كه در خانه ابن داود كه بر صفا است، حمامى است.محمد بن منصور الجزّار گويد كه سفيان بن عيينه از ابن طاوس از پدرش روايت كرد كه حضرت رسول-ص-گفت:از خانهاى كه آن را حمام مىگويند پرهيز كنيد.گفتند:يا رسول الله،حمام سبب زدودن چرك از بدن و از بين بردن آزار است.حضرت فرمود:پس هر يك از شما به آن داخل مىشود بايد كه عورت خويش بپوشاند.
بركههاى مكه
مردم مكه در گذشته سخت در تنگى آب بودند.تا جايى كه گاه در زمان حج بهاى يك مشك آب به بيست درهم يا بيشتر مىرسيد و در ديگر ايام سال نيم دينار و ثلث دينار.مردم مدتى در اين حال سر كردند تا آنگاه كه هارون الرشيد فرمان داد كه چشمههاى معاوية بن ابى سفيان را به مدد گيرند.پس از كارهايى،آب همۀ چشمهها را در يك چشمه به نام رشا گرد آوردند.و سرانجام به بركه رسانيدند و اين بركه بر در مسجد الحرام بود.اين عمل سبب گشايشى در كار مردم شد ولى گاه اين آب هم قطع مىشد.خبر به زبيده،ام جعفر،بردند كه