209اميّل از توابع مدينه در آن چشمهاى است موسوم به خيف.شبا از آن بنى جعفر از فرزندان جعفر بن ابى طالب است. 1
حدّاء جايى است در حدود ابواء.
حرّة الافاعى،بعد از ابواء در هشت ميلى قرار دارد،به طرف مكه،جايگاه مردمى بود كه پيدا شدن مارها سبب آوارگى آنها گرديد. 2
كوه سرزمين ابواء حشا نام دارد.كوهى است مرتفع در فاصلۀ نيم ميلى آن.در كنار كوه حشا واديى است موسوم به بعق و در جانب چپ آن واديى است به نام شمس.سرزمينى است كه شتر را زيان رساند و سبب جنون آن گردد.حشا از آن خزاعه و صخر است. 3
هرشى
در هشت ميلى ابواء گردنۀ هرشى واقع شده است.در آنجا كه راه شام به راه مكه و مدينه مىپيوندد. 4
هرشى كوهى است از بلاد تهامه.تپهاى است كه بر آن هيچ نمىرويد.در زمين مسطح جحفه است و از آنجا دريا ديده مىشود.گردنۀ هرشى را بالا رفتن آسان و فرود آمدن دشوار است.راه از كنار آن مىگذرد.در طرف مغرب آن در سمت راست،ميان آن و دريا خبت واقع شده.خبت رملى است كه در آن جز ارطى نمىرويد و آن گونهاى هيزم است.در وسط خبت خرد كوهى است سخت سياه به نام طفيل. 5
سمهودى از اسدى نقل مىكند:نشانۀ نيمۀ راه مكه و مدينه يك ميل پايينتر از گردنه است.در دامنۀ گردنه مسجدى است از آن پيامبر-ص-و شمارۀ ميل بر آن مكتوب است:
هفت ميل از بريد.بخارى از عبد اللّه روايت كرده كه رسول خدا-ص-در نزديكى درختان كهنى كه در جانب چپ راه بودند فرود آمد.آنجا مسيلى بود پايينتر از هرشى.فاصلۀ اين