1692-راه ساحل:چون ابو سفيان از آمدن پيامبر-ص-به بدر آگاهى يافت راه كاروان را تغيير داد و به طرف ساحل برد.اين راه را راه معرقه مىگفتند.كاروان قريش از همين راه به شام مىرفت.قريشيان از آن راه مىرفتند تا جنگ بدر پيش آمد.در حديث است كه عمر به سلمان گفت:چون به راه افتى از كدام راه مىروى از معرقه يا مدينه؟راه معرقه راه ميان بر عربها ميان شام و مكه بود.از ميان كوههاى رضوى و عزور مىگذشت و ما نمىدانيم كه اين راه در آخر به كجا مىپيوست.ولى مىدانيم كه راه بازرگانان به شام از تجبار مىگذشت و آن جايى است ميان حورۀ سفلى و منخوس.
رسول خدا-ص-طلحة بن عبيد الله و سعيد بن زيد را فرستاد كه مترصد رسيدن كاروان قريش شوند و ابو سفيان در آن كاروان بود.شايد كه اين راه از عيص گذشته و عيص در ساحل درياست.پيامبر-ص-در اولين سريّه حمزه را فرستاد تا مترصد كاروان قريش باشد. 1
و عيص از ناحيۀ ذو المروه بر ساحل دريا است،راهى كه قريش از آن راه به شام مىرفتند.در طريق حوراء بود.
راه شمال
راهى كه ميان مصر و فلسطين و مكه بود در قرن چهارم هجرى به ايله مىرفت، سپس به مدين و از آنجا دو شعبه مىشد،يكى به مدينه مىرفت،و از بدا و شغب دو قريه در باديه مىگذشت-بنى مروان آن دو قريه را به زهرى دادند و قبر زهرى در آنجاست-و از آن دو قريه به مدينه مىرسيد.شعبۀ ديگر بر ساحل دريا مىگذشت تا به جحفه مىآمد،در آنجا راه مردم عراق و فلسطين و مصر يكى مىشد. 2
ياقوت گويد كه جحفه ميقات مردم مصر و شام است اگر بر مدينه نگذرند،و اگر بگذرند ميقاتشان ذو الحليفه است. 3
معلوم مىشود كه اين راه در زمان پيامبر-ص-هم بوده است.رسول خدا-ص-