159نزديكى اجفر و قنان.و از اماكنى كه ميان اسد و عبس واقع شده امثال است و آن دژى است در بلاد عبس،نزديك بلاد بنى اسد و قطن.
اماكنى كه طئ و اسد در آنجاها با هم برخورد مىكنند حساء و ريث است.
اما محارب،ديارشان نزديك جريب است و آن واديى است كه در رمّه مىريزد.ميان آن دو شربه واقع شده و پايان جنوبى آن حزيز است.حزيز محارب آبى است در طرف چپ سميراء،البته براى كسى كه به مكه مىرود.در ديار آنها اضاخ واقع شده كه از شربه مىآيد.
از اماكن آنها اقصى است كه از ربذه به قدر دو بريد دور است و در نزديكى آن تپۀ بلس است.و آن محل اجتماع ساعيان(گردآوردندگان صدقات)است و نيز معدن النّقره. 1
عشاير حجاز ميانه
مناطقى كه در اطراف غربى و جنوبى مدينه است از زمانهاى قديم جاى قبيلۀ جهينه بوده است و بكرى گويد كه قبايل جهينه در آن كوهها؛يعنى كوههاى اشعر و اجرد و قدس و آره و رضوى پراكنده بودند.اينان از واديها و درهها و دامنهها كم كم به سوى دشت آمدند و تا بطن اضم و اطراف آن پيش رفتند،در آنجا وادى عظيمى است كه چند وادى ديگر در آن فرو مىريزد و به سوى دريا روان مىشود.جهينه در ذو خشب و بندد و حاضره و لقف و عيص و بواط و مصلّى و بدر و جفاف و ودّان و ينبع و حوراء فرود آمدند.همچنين عرج و جنبتين و رويثه و روحاء را پشت سر نهادند و در طول ساحل تا تهامه رفتند.تا به بلى و حذام در ناحيۀ حقل از ساحل تيماء برخورد كردند.و به همسايگى آنها در ساحل،قبايلى از كنانه درآمدند و طوايفى از جهينه هم در ذو المروه تا فيف مكان گزيدند. 2
و نيز در جاى ديگر گويد:جهينه در جبال حجاز؛يعنى در اشعر و اجرد و قدس و آره و رضوى فرود آمدند،سپس رهسپار دشت شدند و به سوى وادى اضم پيش رفتند.و مىگويد كه اشجع و مزينه و سعد بن هذيم،زمينهايى را تصاحب كردند ولى جهينه همچنان در آن بلاد و كوهها و مواضعى كه بعدها از آن اشجع و مزينه شد باقى ماندند و آنها تا هنگام ظهور