150كه انار در سراة فراوان است و بيشتر خود رواست و زردآلو و به در سوارقيه است و موز در مهايع و خيف ذى القبر در سايه و بدر و طائف مخصوصا در مطار،يكى از قراء طائف،كشت شود.موز و كشتزارهاى مطار فراوان است.
نيشكر در سروات به عمل آيد.
اما خربزه در نهب اعلى است و در يليل.
ابو حنيفۀ دينورى در كتاب النبات خود از چند گونه درخت نام مىبرد كه در سراة مىرويند ولى نمىگويد كه آيا در سراة حجاز يا سراة يمن و نيز از كثرت و قلّت آن چيزى نمىنويسد،از جملۀ آن درختان است:
اتم؛درخت زيتون است در سراة بر كوههاى بلند رويد،به جايى حمل نمىشود.
حمر؛تمر هندى است كه در سراة بسيار است.و نيز در بلاد عمان.
خزم؛درختى است همانند مقل ولى كوتاهتر و پهنتر از آن است.
الب؛درختى است خاردار،مثل درخت ترنج.بر سر كوهها مىرويد و بسيار كم است و انواع مختلف دارد.بدترين آن سبز آن است كه در كوه سراة در طرف تهامه مىرويد.
گردو؛اين درخت در زمين عرب بسيار است.در يمن،به ديگر جاها برند در سروات از چوب درخت گردو كاسه و قدح تراشند.
سبزيها و حبوبات
در منابع از انواع پنبه و حبوبات و نخود و عدس و ارزن و لوبيا چيتى و برنج و جو و ذرت در حجاز ياد كرده و بر اين جمله ذرت قرمز را نيز افزودهاند.
كلبى گويد:برنج و نخود و باقلا و لوبيا و ماش و گاورس و بادرويه و تره(گندنا)و كرفس و گشنيز و كاهو و تره تيزك و چغندر و كدو و لوبيا چيتى و هويج و شلغم و خيار و بادنجان و پياز و سير و مرزه. 1
مالك و شافعى از پياز و ترب و چغندر و خيار و خربزه نام بردهاند.ابن سعد گويد كه ابن عمر از خيار و خربزه بدش مىآمد و نمىخورد.در مدوّنه و الامّ همچنين از خربزه و گندنا و