123است كه سويقه خوانده مىشود.حرزه موضع برخورد سويقه است و آن از آن خاندان حسن بن حسن بن على بن ابيطالب است. 1
سمهودى گويد:سويقه چشمهاى است شيرين و پر آب در فرو دست حرزه و يك ميلى سياله.در سمت راست كسى كه به مكه مىرود.ملك فرزندان عبد الله بن حسن است. 2
بكرى گويد:بثنه زمينى است رو به روى سويقه در مدينه.در آن عبد الله بن حسن بن حسن كار كرده است.در پايين دست حوره،چشمۀ عبد الله بن حسن است كه سويقه ناميده مىشود.
زمخشرى مىگويد:بين،چشمهاى است در واديى به نام حورتان. 3
سمهودى دربارۀ بين گويد:و سيل آنها در حورتين ريزد.جاى چشمه و روستا امروز در آنجا موجود است.پيش از اين گفتيم كه در فاصلۀ يك ميلى از سويقه سياله واقع شده است.
وى گويد:در سياله چاههاى بسيار است و پس از پيامبر-ص-،چشمهها و ساكنان آن تجديد شده.
عيود نيز در اين منطقه واقع شده.در آنجاست چشمۀ حسن بن زيد بر سر راه.ابن معقل ليثى گويد چشمه امير در دامنۀ عيود ظاهر مىشود آب آن از مرا مىآيد. 4
از مناطقى كه چشمهها در آنجا بسيار است شمنصير است.عرّام گويد:شمنصير كوهى صعب است و تا كنون كسى بر آن فرا نرفته و نمىداند بلندى قلّهاش چقدر است.از آن چشمهسارها جارى است و بر سر چشمهها نخل و شوره خار رويد.ابن جنّى در كتاب هذيل گويد به خط او خواندم كه شمنصير كوه سايه است و سايه وادى بزرگى است كه در آن بيش از هفتاد چشمه روان است و آن وادى امجّ نيز ناميده شود.كديد ميان امجّ و عسفان است و آن نيز آبى است جارى بر سر آن نخلهاى بسيار.جحفه چاههاى اندك دارد.در دو ميلى آن چشمهاى است كه بركۀ بزرگى را پر مىكند ولى اتفاق مىافتد كه آب در آنجا اندك باشد و در رابغ چشمه و چاهها و نخل است. 5