544كه فضاى آرامگاه را از بيرون جدا نموده است.

اولين شخصى كه اين ديوار را به وجود آورد،ظاهر بيبرس بود.او در سال 668 هجرى اين ديوار را بنا كرد.در آغاز،اين ديوار از چوب به ارتفاع حدود دو قامت يك شخص بود،سپس پادشاه عادل«كتبغا»بر ارتفاع آن اضافه كرد و آن را به سقف مسجد رسانيد.سپس در سال 880 هجرى اين پنجره از مس ساخته شد كه در بالا آن را به نيم طاق‌هاى اطراف آرامگاه متصل كردند و سپس به وسيلۀ ديوارى شبكه‌اى كه از مس ساخته شده بود،خانه حضرت فاطمه عليها السّلام يا آرامگاه او را از ديوارهاى پنجگانه آرامگاه پيامبر جدا نمودند.

همۀ اين تغييرات،در دوران قايتباى ¹صورت گرفت.

از آن پس آرامگاه حضرت فاطمه عليها السّلام مستقل شد كه اين قسمت به وسيلۀ دو درب، به آرامگاه پيامبر صلّى اللّه عليه و اله راه داشت.در عرف مردم مدينه،آرامگاه پيامبر به حجره و دربهاى آن مشهور مى‌باشد.آرامگاه داراى شش درب مى‌باشد:

دربى كه در سمت قبه قرار دارد و معروف به«باب التوبه»است.درب ديگرى در شرق آرامگاه است كه معروف است به«باب فاطمه عليها السّلام».دربى در غرب قبه قرار دارد كه بدان«باب الوفود»گويند و درب شامى كه موسوم به«باب التهجّد»است و نيز دو درب در سمت راست و چپ مثلث درون آرامگاه قرار دارد.نخستين كسى كه ديوارهاى پنجگانه را پرده كشيد،خيزران مادر هارون الرشيد بود كه با تورها و بندهايى از ابريشم بر آن،پرده قرار داد .سپس ابن ابى الهيجاء،وزير پادشاه مصر،پرده‌اى از ابريشم سفيد گلدوزى شده كه قطعه‌هاى نوشته‌اى بر روى آن قرار داشت،فرستاد.بر روى اين پرده حاشيه‌اى از ابريشم قرمز قرار گرفته بود كه بر روى آن سورۀ يس نوشته شده بود.دو سال پس از آن، «المستضىء»پرده‌اى از ابريشم بنفش كه نام او بر روى آن گلدوزى شده بود فرستاد و به