490زندگى‌شان از راه تجارت و اندكى كشاورزى و حقوقى كه از اوقاف دريافت مى‌دارند سپرى مى‌شود.عدّه‌اى نيز با كار در مسجد النبى و يا راهنمايى مساجد و آثار باقى مانده از پيشينيان و معرفى آرامگاههاى متبركه و كار در كشتزارها و باغها و نگهبانى از آن و چوپانى و كارگرى در خانه‌ها،زندگى خود را سپرى مى‌كنند.
گروهى از نسل ايرانيان در اين شهر زندگى مى‌كنند كه معروف به نخاوله هستند.اين افراد در مدينه شبيه به كشاورزان ما در مصر بوده و كشاورزى مدينه،بدانان رونق مى‌گيرد.
اين گروه همگى رافضى بوده و كينۀ ابابكر و عمر را در دل دارند.شهردار مدينه براى تحقير و عقوبت كينه و دشمنى آنان با دو خليفه،آنها را مأمور به دور كردن سگها از اطراف مسجد النبى كرده است.ايرانيان در موسم حج با اين افراد آميزش دارند و خانه‌هاى آنان را با آنچه كه در آن است،براى خود كرايه مى‌كنند 1
در مدينه اصناف زيادى مشغول به تجارتند كه از آن جمله مردم شهر و باديه‌نشينان در خرما و روغن و پنير-كه بسيار ارزان است-تجارت مى‌كنند.در بازارهاى مدينه عسل و حبوبات،گندم،جو،باقلا،نخود،ذرت،باقلاى مصرى،عدس و برنج،خريد و فروش مى‌شود كه بيشتر حبوبات از مصر و شام و هند وارد مى‌شود.البته از اطراف مدينه نيز سبزيجات و خرما و ميوه‌جات براى فروش به مدينه آورده مى‌شود.روغن و پنير به وسيلۀ اعراب باديه به مدينه وارد مى‌گردد كه در مقابل حبوبات،پارچه و مس خريدارى مى‌كنند.
شتر و گوسفند و اسبهاى اصيل را از نجد مى‌آورند و الاغ حساوى را نيز به مدينه آورده و داد و ستد مى‌كنند.پارچه‌هاى ابريشم گوناگون و پارچه‌هاى پنبه‌اى و پشمى از تركيه و