470اين در حالى بود كه پيامبر پس از توقف خود در بنى سالم بن عوف از قبا به سوى مدينه حركت كردند و به اين محل كه معروف به«غبيب»بود رسيدند.اين مسجد در صحرايى از سنگهاى زمخت و سخت قرار گرفته است كه اين مسجد را در سمت راست پايين صفحۀ 469 مى‌بينيد.
مصلاى عيد
كه هم اكنون به«مسجد غمامه»معروف است.رسول خدا صلّى اللّه عليه و اله اولين نماز عيد خود را در سال دوم هجرت در اين محل اقامه نمود.هنگام نماز ميلى در برابر آن حضرت قرار مى‌دادند كه بدان«عنيزه»گفته مى‌شد و حضرت به سمت آن نماز مى‌گزارد، اين ميل از آن زبير بن عوام بود كه نجاشى آن را بدو داده بود و زبير آن را به پيامبر هديه كرد و در روزهاى عيد در برابر رسول خدا صلّى اللّه عليه و اله قرار داده مى‌شد.
پيامبر نماز عيد را در مكانهاى مختلفى به جاى آوردند،ليكن در دو سال آخر عمر خود،نماز عيد را در مصلايى كه هم اكنون معروف به مناخه در غرب مدينه است،به جاى مى‌آوردند كه در نقشۀ مدينه در محل شمارۀ 14 قرار گرفته است.
در صفحۀ 120 جلد اول«زاد المعاد»آمده است:
حضرت نماز دو عيد را در مصلايى كه بر درب شرقى مدينه قرار داشت به جاى آوردند اين مصلا با مسجد النبى حدود هزار ذراع؛يعنى نزديك به نيم كيلومتر فاصله دارد.
در زمان پيامبر در اين محل بنايى قرار نداشته و فضاى باز و وسيعى بوده است.انس بن مالك از رسول خدا صلّى اللّه عليه و اله نقل مى‌كند كه حضرت براى نماز استسقا به سوى مصلا از مدينه خارج شدند.در آغاز،خطبه را شروع كرده سپس نماز را به جاى آوردند و يك بار تكبير گفته و سپس فرمود:
اين جا مجمع ما و محل باران ما و دعاى ما در عيد ما و فطر ما و اضحاى ماست،پس در آن ساختمانى ساخته نشود.
رسول خدا پس از آن كه نماز خود را مى‌خواند رو به سوى مردم كرده خطبه‌اش را در حالى كه منبرى وجود نداشت،آغاز مى‌كرد.