1) -اين رسم مرا به ياد رسومات مردمان سواكن در سودان و مربوط و سيوه در غرب كشور مصر انداخت.در سواكن اين چنين مرسوم است كه هر گاه مردى قصد ازدواج كند در مجلسى او و نامزدش به همراه دوستان هم سن و سالشان را گرد هم آورده آنگاه نيم تنه بالاى مرد را لخت نموده و چندين ضربه تازيانه بر پشت و بين دو شانه او وارد مى‌كنند،هر آنگاه اظهار بى‌تابى نمود و يا سخنى به عجز و لابه به زبان آورد،زن از او روى بر تافته و او را به همسرى نمى‌پذيرد و اگر تحمل تازيانه‌ها را داشت،او را همسرى لايق براى خود به شمار مى‌آورد.در اين حال هم سن و سالهاى او را«اخ البنات»يا برادر خود مى‌نامند و سپس در شب زفاف،عروس به همراه هفت تن از دوستانش،همگى لباس عروسى به تن مى‌كنند،سپس داماد در حالى بر آنان وارد مى‌گردد كه همگى چهره خود را از او پوشانيده‌اند و هر گاه داماد نتواند همسر خود را از ميان آنان تشخيص دهد،مدت هفت روز مى‌بايست از آنان پذيرايى كند و پس از هفت روز مجددا،اين مراسم تكرار مى‌گردد و همچنان اين مراسم تا هفت بار تكرار شده و در بار هفتم خانوادۀ داماد با آرايشگر عروس براى شناسايى عروس تبانى مى‌كنند تا داماد بتواند او را از ميان دوستانش تشخيص دهد آنگاه مراسم عروسى برگزار مى‌گردد. از ديگر عادات اهل سواكن آن است كه هر گاه زن پردۀ اتاق خود را بياويزد،شوهر اجازۀ ورود به اتاق را ندارد مگر آن كه شوهر پرده را كنار زند،همچنين اگر دختر باكره‌اى از زنا باردار شود،مورد ملامت خانواده خود قرار نمى‌گيرد بلكه مى‌گويند:«اين روزى است كه ما در پى آن بوديم»و هر آنگاه حامله نشود گفته مى‌شود:«اى واى،كس ديگرى به تو نظر نمى‌افكند!»و از ديگر عادات آنان ختنۀ زنان است.