365 از ديگر افرادى كه اين مسجد را تعمير نموده،عبد اللّه بن محمد بن داود عباسى،امير مكه سپس مادر پير مقتدر عباسى و نيز همسر ملك منصور،امير يمن،در سال 645 ه‍.را (بنا به گفتۀ تقى فاسى)مى‌توان نام برد.همچنين محمود بك والى جده آن را به صورت بناى مرتفعى در سال 1012 ه‍.ساخت كه اين بنا(به گفته سنجارى)تاكنون باقى است.

(غرب عكس ص 366 را ملاحظه نماييد)در پشت مسجد عايشه،حوضى جهت ذخيرۀ آب قرار دارد كه طول آن 24 متر و عرضش 19 متر و به عمق سه متر مى‌باشد.كف آن هم سطح زمين بوده كه اين حوض به وسيلۀ سنگ ساخته شده و سفيد گرديده است.در دو سوى شمال و جنوب اين حوض،پله‌هايى قرار دارد كه به وسيلۀ هفت پله مى‌توان به كف اين حوض راه يافت.در بالاترين نقطه سمت شرقى اين حوض،سنگى قرار داشت كه تاريخ بناى حوض بر روى آن نوشته شده بود ليكن به علت آن كه سنگ وارونه افتاده بود نتوانستم آن را بخوانم.در اطراف اين حوض،آثار ساختمان قديمى وجود دارد.در آنجا آب انبار قديمى ديگرى نيز هست كه به وسيلۀ آب سيل‌ها پر مى‌گرديد و عمره‌گزاران از آب آن براى وضو استفاده مى‌كنند.اين آب انبار از قديم بوده،تا اين كه در سال 978 ه‍.

سنان پاشا وزير مجاهد حج گزارد.وى هنگامى كه از تنعيم عمره گزارد،آب انبار ياد شده