359گرفته است كه به قول شاعر:
كأن لم يكن بين الحجون الى الصفا
أنيس و لم يسمر بمكة سامر
محصّب از سوى مكه به وسيلۀ حجون و از سوى منا به وسيلۀ سقاخانه‌اى كه معروف به«سقاخانه ست»است محدود مى‌گردد،محصّب قسمتى از راه منا است كه اين منطقه مسير سيلاب بوده و چون سيل موجب جمع شدن ريگهاى ريزى در آن مى‌گردد،بدين نام معروف شده است.
پيامبر صلّى اللّه عليه و اله پس از خروج از منا در محصّب توقف كردند و بدين جهت مستحب است به پيروى از سنت پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و اله حجاج در آن توقف نمايند.فاصلۀ ميان باب بنى شيبه تا سقاخانۀ ست كه در مرز محصّب از سوى منا قرار دارد با اندازه‌گيرى كه فاسى كرده است 7500 ذراع دستى است،بنابراين با توجه به اين كه هر ذرع 49 سانتيمتر است،اين مسافت معادل 3675 متر مى‌گردد.همچنين با احتساب به اين كه فاصلۀ ميان باب بنى شيبه تا مقبرۀ معلاة 2127 ذراع به ذراع دستى؛يعنى-تقريبا-1042 متر است.بنابراين فاصلۀ ميان باب المعلاة و سقاخانه ست 2387 متر است كه به عبارتى اين مقدار،طول دشت وسيع معروف به محصّب مى‌باشد.
محصّب به مكانى گفته مى‌شود كه در آن جمره‌ها رمى مى‌گردد؛زيرا در آن سنگ ريزه‌ها را به سوى جمره‌ها پرتاب مى‌كنند.
عمر بن ربيعه در سروده خود گفته است:
نظرت اليها بالمحصب من منى
ولى نظر لولا التحرج عازم
فقلت أ شمس أم مصابيح بيعة
بدت لك تحت السجف أم أنت حالم
بعيدة مهوى القرط إما لنوفل
أبوها و إما عبد شمس و هاشم
و مدّ عليها السجف يوم لقيتها
على عجل تباعها و الخوادم
فلم أستطعها غير أن قد بدا لنا
عشية رحنا وجهها و المعاصم
اذا ما دعت اترابها فاكتنفنها
تمايلن أو مالت بهن المآكم
طلبن الصبى حتى اذا ما أصبنها
نزعن و هن المسلمات الظوالم