320 جوانان مكه نگاههاى خود را به سويش انداختند و او سرانجام با يكى از قريشيان ازدواج نمود.

همچنين زن ديگرى كه از زيبايى بهرۀ بسيار داشت،برهنه به طواف پرداخت،مردى او را ديد و شيفته‌اش گرديده او خود را وارد مطاف كرد و در كنار آن زن به طواف پرداخت كه شايد دستى به او برساند!پس بازوى خود را به بازوى او زد كه ناگاه بازوان آن دو به يكديگر چسبيد و هر دو ترسان و خجل از سوى محلۀ بنى سهم از مسجد بيرون رفتند در حاليكه از عقوبت اين كار هراسان بودند.پيرمردى از قريش آن دو را خارج از مسجد ديد و از داستان ايشان پرسيد.چون موضوع را گفتند،بدانان گفت:به محل طواف برگردند و دعا كنند و خالصانه تصميم بگيرند كه ديگر دست به چنين گناهى نزنند.چنان كردند و بازوان آن دو از يكديگر جدا شد و هر كدام به راه خود رفتند.

اين رسم زشت و پليد را اسلام از ميان برداشت.رسول خدا چون در سال نهم هجرى حضرت على بن ابيطالب عليه السّلام را به سوى ابو بكر كه در آن زمان امير الحاج از سوى پيامبر بود فرستاد و پس از عزل وى،خود حامل پيام پيامبر بود شد تا در ميان مردم و حجاج،اين چهار فرمان را ندا دهد:1-هيچكس برهنه بر گرد كعبه طواف نكند 2-هيچكس بدون اين كه ايمان آورد به بهشت وارد نخواهد شد 3-پس از اين سال، مشركان حق ندارند به همراه مسلمانان وارد حرم شوند 4-هر كسى از مشركان با پيامبر صلّى اللّه عليه و اله عهد و پيمانى دارد مدت اعتبار آن فقط چهار ماه خواهد بود و هر كسى عهد و پيمانى با پيامبر صلّى اللّه عليه و اله نداشته است فقط چهار ماه مهلت دارد.

اين مطلب برگرفته از اين آيات مى‌باشد:

يٰا بَنِي آدَمَ خُذُوا زِينَتَكُمْ-عِنْدَ كُلِّ مَسْجِدٍ وَ كُلُوا وَ اشْرَبُوا وَ لاٰ تُسْرِفُوا إِنَّهُ لاٰ يُحِبُّ الْمُسْرِفِينَ، قُلْ مَنْ حَرَّمَ زِينَةَ اللّٰهِ الَّتِي أَخْرَجَ لِعِبٰادِهِ وَ الطَّيِّبٰاتِ مِنَ الرِّزْقِ قُلْ هِيَ لِلَّذِينَ آمَنُوا فِي الْحَيٰاةِ الدُّنْيٰا خٰالِصَةً يَوْمَ الْقِيٰامَةِ كَذٰلِكَ نُفَصِّلُ الْآيٰاتِ لِقَوْمٍ يَعْلَمُونَ ¹