317دوم او را طلاق گفت باز مى‌توانست به او رجوع نمايد ليكن پس از طلاق سوم ديگر حق رجوع نداشت.
كسانى كه بر آيين حمس بودند،هر گاه محرم مى‌شدند كشك نمى‌ساييدند و از روغن و چربى و كره دورى جسته و آن را ذوب نمى‌كردند.شير را براى ماست مايه نمى‌زدند و جامه‌هاى پشمين و مويين نمى‌پوشيدند و تا هنگامى كه محرم بودند،زير خيمه‌هاى مويين و پشمين نمى‌رفتند.از ريسيدن پشم و موى دورى كرده و پارچه نمى‌بافتند و چيزى از رستنى‌هاى منطقه حرم را نمى‌خوردند.آنان ماههاى حرام را احترام داشتند و هيچگونه عهد و پيمانى را در آن نمى‌شكستند و ستمى روا نمى‌داشتند و در حالى كه جامه بر تن داشتند گرد خانۀ كعبه طواف مى‌كردند.در دوره جاهلى و سال‌هاى نخستين ظهور اسلام،هرگاه مردى از آنان محرم مى‌شد،هر چند كه از اهل مكه بود،در پشت خانۀ خود نقبى مى‌زد و از آن آمد و شد مى‌كرد و اينگونه عمل مى‌كردند تا آن كه خداوند پيامبر خود محمد صلّى اللّه عليه و اله را مبعوث نمود.ايشان در سال حديبيه محرم شده و در حال احرام وارد خانه خود گرديدند.مردى از انصار كه همراه او بود بر درب خانه ايستاد.
پيامبر فرمودند:چرا وارد خانه نمى‌شوى؟مرد انصارى گفت:من بر آيين احمسى هستم.
پيامبر فرمود:من هم بر آيين احمسى هستم و آيين من و تو يكى است.آن مرد انصارى با رسول خدا صلّى اللّه عليه و اله از درب خانه وارد شدند و خداى عز و جل در اين باره آيه زير را نازل فرمود:
« وَ لَيْسَ الْبِرُّ بِأَنْ تَأْتُوا الْبُيُوتَ مِنْ ظُهُورِهٰا وَ لٰكِنَّ الْبِرَّ مَنِ اتَّقىٰ وَ أْتُوا الْبُيُوتَ مِنْ أَبْوٰابِهٰا وَ اتَّقُوا اللّٰهَ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ » 1
حمسى‌ها به خود مى‌گفتند:جايى غير از منطقۀ حرم را تعظيم و بزرگ ننمايند و اگر چنين كرديد عرب حرمت حرم شما را رعايت نمى‌كند و مى‌گويند كه شما منطقه غير حرم را مانند حرم احترام مى‌گذاريد.بدين مناسبت وقوف در عرفات را انجام نمى‌دادند و به جاى آن بر كناره حرم از سوى نمره وقوف كرده و شب عرفه را آنجا مى‌گذرانيدند و