217اطراف خود،قرار گرفته است.صحن مسجد را آسمان در برگرفته و زمين آن از سنگريزه پوشيده شده است.البته راهروهايى كه ميان دربها و رواقها قرار دارد از سويى و مطاف و اطراف كعبه از سوى ديگر با سنگ پوشيده شده و رواقها نيز با سنگ و گچ،سنگفرش
شده است تا حاجيان بتوانند به راحتى و با دور شدن از ريگها كه معمولا به وسيلۀ آب وضو خيس مىباشند،گام بردارند و مطوّفين به هنگام نماز عصر،فرشها و سجادهها را به روى اين ريگها پهن كرده تا حجاج بتوانند بر آن بنشينند و بيشتر مردم دو تا سه ساعت پيش از شروع نماز سجادههاى خود را بر روى ريگها پهن كرده و در انتظار نماز مىنشينند.اين وضعيت در روزهاى جمعه شديدتر است؛به طورى كه عدهاى براى شنيدن خطبۀ نماز جمعه،از اولين ساعات بامداد سجادههاى خود را پهن كرده و تا ظهر در زير اشعههاى سوزان آفتاب مىنشينند.عرض راهروهاى مطاف حدود يك متر است كه زنهاى فقيرى در كنار آن مىنشينند.اين زنها دانه براى كبوتران پناهنده به حرم را به