164 بر روى ديوار اتاق شرقى،طاقچۀ كوچكى قرار گرفته است و بر روى آن قطعه‌اى از سنگ آسياب قرار دارد كه گفته مى‌شود:اين سنگ قطعه‌اى از سنگ آسيابى است كه (حضرت)فاطمه عليها السّلام در دوران زندگانى خود از آن استفاده مى‌كرده است.در طول اين خانه و در قسمت خارجى اين دالان،سكويى در سمت شمال قرار دارد كه سطح آن از اتاقهاى ياد شده حدود يك متر و نيم بلندتر بوده و ابعاد آن 16 متر و در عرض 7 متر مى‌باشد.احتمالا اين جايگاه انبار كالاى تجارتى(حضرت)خديجه بوده است.(نقشه صفحۀ 162 را ملاحظه نماييد).

آنچه گفته شد،بنابر نوشتۀ بتانونى است،در سفرنامه‌اش ص 53 كه مى‌گويد:اين چيزى بود كه ما ديديم و سپس اضافه مى‌كند:اين مكان،محل زندگى پيامبر صلّى اللّه عليه و اله در هنگام بعثت آن حضرت بر تمامى مخلوقات خود بوده است و بدين سبب تمامى گوشه و كنار آن را برايتان شرح دادم تا سادگى زندگى حضرت را در خانه‌اى كه فقط چهار اتاق داشته، سه اتاق آن اندرونى بوده؛يعنى يكى از آنها اختصاص به دخترانش داشته،دومى براى خود و همسرش بوده،سومى براى خود و خدايش و چهارمى جداى از آنها براى خود و ساير افراد مردم.

شما را به خدا،چه نظم و ترتيب زيبا و چه معمارى جالبى را براى زندگى خود فراهم كرده بوده است!

فاسى در كتاب«شفاء الغرام»،دربارۀ مشاهدات خود از خانۀ حضرت خديجه كه بر خلاف مشاهدات كنونى ما است،چنين مى‌نويسد:

بيشتر فضاى اين خانه تبديل به مسجد گرديده است؛زيرا از رواقى تشكيل شده كه سقف آن با 7 كنگره بر روى 8 ستون قرار گرفته و در روى ديوار سمت قبله سه محراب قرار دارد كه در آن بيست و شش جايگاه در دو رديف قرار داده شده است.در برابر آن رواقى است كه سقف آن با 4 كنگره بر 5 ستون قرار داده شده است.در بين دو رواق ياد شده صحنى قرار دارد و رواق دوم كوتاهتر از رواق نخستين مى‌باشد؛زيرا در نزديكى آن جايگاههايى قرار دارد كه مردم براى زيارت و تبرّك جستن از آنها،بدين خانه رو مى‌آورند،اين سه جايگاه عبارتند از:جايگاه تولد حضرت فاطمه عليها السّلام و محل ديگرى