132خوددارى مى‌كنيم. ¹

ابن ادريس حلّى در بحث مكان نماز گزار ضمن شمارش مكان‌هايى كه نماز خواندن در آنها كراهت دارد،چنين نوشته است:

همچنين نماز خواندن در هر زمينى كه خَسف شده است مكروه است،و به همين جهت اميرالمؤمنين عليه السلام در سرزمين بابِل نماز نخواندند واز آن كراهت داشتند،زمانى كه از فرات عبور كرده و به سمت غربِ آن رفتند نماز اوّل وقت از حضرت فوت شد، خورشيد به مكان اوّل خويش بازگشت وآن حضرت با ياران خويش نماز عصر را خواندند.وجايز نيست اين اعتقاد پيدا شود كه خورشيد به طور كامل غروب كرده وشب داخل شده و وقت نماز عصر به طور كامل تمام شده بود وحضرت نيز نماز عصر را نخوانده بود و به صورت كامل قضا شده بود،اين سخنِ جاهلان به عصمت امام عليه السلام است،زيرا نتيجۀ اين سخن اخلال به واجبى است كه وقت آن تنگ شده بود،وكسى كه اعتقاد به امامت آن حضرت داشته باشد و او را امام معصوم بداند اين سخن را نمى‌گويد. ²

علاّمۀ حلّى نيز در بحث مكان هايى كه نماز خواندن مكروه است چنين فرموده است:

شانزدهم:زمين خسف شده مانند بيداء وذات الصلاصل وضجنان وغير اينها از مكان‌هايى است كه خداوند بر آنها