124بِعَفْوِكَ عَنّٰا ، فَإِلَيْكَ عَجَّتِ الْأَصْوٰاتُ بِصُنُوفِ اللُّغٰاتِ ، فَاجْعَلْ به گذشت خود زيرا صداها با انواع مختلف لغتهاشان (و هر كس به زبانى ناله‌اش)بسوى تو بلند است لَنَا اللّٰهُمَّ فِي هٰذِهِ الْعَشِيَّةِ نَصِيباً مِنْ كُلّ‌ِ خَيْرٍ تَقْسِمُهُ بَيْنَ عِبٰادِكَ ، پس اى خدا براى ما قرار ده در اين شام بهره‌اى از هر خيرى كه ميان بندگانت تقسيم فرمايى وَنُورٍ تَهْدِي بِهِ ، وَرَحْمَةٍ تَنْشُرُهٰا ، وَبَرَكَةٍ تُنْزِلُهٰا، وَعٰافِيَةٍ تُجَلِّلُهٰا ، و نورى كه بدان هدايت فرمايى و رحمتى كه بگسترى آنرا و بركتى كه نازلش كنى و عافيتى كه بپوشانى وَرِزْقٍ تَبْسُطُهُ ، يٰا أَرْحَمَ الرّٰاحِمِينَ. اللّٰهُمَّ أَقْلِبْنٰا فِي هٰذَا الْوَقْتِ و روزى و رزقى كه پهن كنى اى مهربانترين مهربانان خدايا برگردان ما را در اين هنگام مُنْجِحِينَ مُفْلِحِينَ مَبْرُورِينَ غٰانِمِينَ ، وَلاٰ تَجْعَلْنٰا مِنَ الْقٰانِطِينَ ، پيروزمند و رستگار و پذيرفته و بهره‌مند و از نااميدان قرارمان مده وَلاٰ تُخْلِنٰا مِنْ رَحْمَتِكَ ، وَلاٰ تَحْرِمْنٰا مٰا نُؤَمِّلُهُ مِنْ فَضْلِكَ ، و از رحمتت دست خاليمان مفرما و محروممان مكن از آنچه از فضل تو آرزومنديم وَلاٰتَجْعَلْنٰا مِنْ‌رَحْمَتِكَ‌مَحْرُومِينَ، وَلاٰ لِفَضْلِ مٰانُؤَمِّلُهُ‌مِنْ‌عَطٰائِكَ و جزء محرومان رحمتت قرارمان مده و نه نااميدمان كن از آن زيادى عطايت قٰانِطِينَ ، وَلاٰ تَرُدَّنٰا خٰائِبِينَ ، وَلاٰ مِنْ بٰابِكَ مَطْرُودِينَ ، يٰا أَجْوَدَ كه آرزومنديم و ناكام بازِمان مگردان و از درگاهت مطرود و رانده‌مان مكن اى بخشنده‌ترين الْأَجْوَدِينَ ، وَأَكْرَمَ‌الْأَكْرَمِينَ، إِلَيْكَ أَقْبَلْنٰا مُوقِنِينَ، وَلِبَيْتِكَ الْحَرٰامِ بخشندگان و كريمترين كريمان ما با يقين به درگاه تو روآورديم و به آهنگ (زيارت) خانه محترم تو