100وَحَفِظْتَنِي فِي الْمَهْدِ طِفْلاً صَبِيّاً ، وَرَزَقْتَنِي مِنَ الْغِذٰاءِ لَبَناً مَرِيّاً ، و در حال طفوليت و خردسالى در گهواره محافظتم كردى و روزيم دادى از غذاها شيرى گوارا وَعَطَفْتَ عَلَيَّ قُلُوبَ الْحَوٰاضِنِ ، وَكَفَّلْتَنِي الْأُمَّهٰاتِ الرَّوٰاحِمَ ، و دل پرستاران را بر من مهربان كردى و عهده‌دار پرستاريم كردى مادران مهربان را وَكَلَأْتَنِي مِنْ طَوٰارِقِ الْجٰانّ‌ِ ، وَسَلَّمْتَنِي مِنَ الزِّ يٰادَةِ وَالنُّقْصٰانِ ، و از آسيب جنيان نگهداريم كردى و از زيادى و نقصان سالمم داشتى فَتَعٰالَيْتَ يٰا رَحِيمُ يٰا رَحْمٰانُ . حَتّىٰ إِذَا اسْتَهْلَلْتُ نٰاطِقاً بِالْكَلاٰمِ ، پس برترى تو اى مهربان و اى بخشاينده تا آنگاه كه لب به سخن گشودم أَتْمَمْتَ عَلَيَّ سَوٰابِغَ الْإِنْعٰامِ ، وَرَبَّيْتَنِي زٰائِداً فِي كُلّ‌ِ عٰامٍ ، حَتّىٰ و تمام كردى بر من نعمتهاى شايانت را و پرورشم دادى هرساله زيادتر از سال پيش تا آنگاه كه إِذَا اكْتَمَلَتْ فِطْرَتِي ، وَاعْتَدَلَتْ مِرَّتِي ، أَوْجَبْتَ‌عَلَيَّ‌حُجَّتَكَ، بِأَنْ خلقتم كامل شد و تاب و توانم به حد اعتدال رسيد واجب كردى بر من حجت خود را بدين ترتيب أَلْهَمْتَنِي مَعْرِفَتَكَ، وَرَوَّعْتَنِي بِعَجٰائِبِ حِكْمَتِكَ ، وَأَيْقَظْتَنِي لِمٰا كه معرفت‌خود را به من الهام‌فرمودى و بوسيلۀ عجايب حكمتت به هراسم‌انداختى وبيدارم كردى بدانچه ذَرَأْتَ فِي سَمٰائِكَ وَأَرْضِكَ مِنْ بَدٰائِعِ خَلْقِكَ، وَنَبَّهْتَنِي آفريدى در آسمان و زمينت از پديده‌هاى آفرينشت و آگاهم كردى لِشُكْرِكَ وَذِكْرِكَ ، وَأَوجَبْتَ عَلَيَّ طٰاعَتَكَ وَعِبٰادَتَكَ ، وَفَهَّمْتَنِي به سپاسگزارى و ذكر خودت و اطاعت و عبادتت را بر من واجب كردى و آنچه رسولانت