247زائر، خود را در برابر وجودهاى والا و پيشوايان معصومى ديده، با اعتراف به نقص خود و كمال آن اولياى الهى، به فضايل آنان اشاره مى كند، و درودهاى خود را نثارشان مىنمايد، و پيوند خويش را با آنان و با راه و تعاليم و فرهنگشان ابراز مىدارد.
از اين رو، نخستين شرط زيارت، «ادب» است، و ادب هم در سايۀ معرفت و محبّت پديد مىآيد.
خود را در محضر رسولاللّٰه صلى الله عليه و آله ديدن، و در برابر قبور پاك امامانايستادن، همآدابِظاهرى دارد، هم آدابِ باطنى.
آنچه در منابع روايى مانند «بحار الأنوار» و نوشتههاى علما دربارۀ آداب زيارت آمده، بسيار است، و در اين جا برخى از آن آداب را نقل مىكنيم:
1 - قبل از ورود به زيارتگاه، غسل كردن و باطهارت بودن و خواندن اين دعا هنگام غسل زيارت مستحب است:
«بِسْمِ اللّٰهِ وَبِاللّٰهِ. اللّٰهُمَّ اجْعَلْهُ نُوراً وَطَهُوراً وَحِرْزاً «به نام خدا، و به يارى خدا، خداوندا! اين غسل را نور، پاكيزگى، حرز وَشِفٰاءً مِنْ كُلِّ دٰاءٍ وَسُقْمٍ وَآفَةٍ وَعٰاهَةٍ. اللّٰهُمَّ طَهِّرْ بِهِ قَلْبِي، و شفاى از هر درد، بيمارى، آفت برايم قرار ده خداوندا با آن قلبم را پاك