200يٰا إِلٰهِي كٰانَتْ تَهْيِئَتِي وَتَعْبِئَتِي وَإِعْدٰادِي وَاسْتِعْدٰادِي، رَجٰاءَ معبود من به سوى تو است آمادگى و تجهيز و تهيه و استعداد من به اميد فَوٰائِدِكَ وَمَعْرُوفِكَ وَنٰائِلِكَ وَجَوٰائِزِكَ، فَلاٰتُخَيِّبْنِي مِنْ ذٰلِكَ، يٰا فوائد و نيكى و بخشش و جوائز تو پس از اين باره محرومم مكن اى مَنْ لاٰ تَخِيبُ عَلَيْهِ مَسْأَلَةُ السّٰائِلِ، وَلاٰ تَنْقُصُهُ عَطِيَّةُ نٰائِلٍ، فَإِنِّي كه نااميد نكند سائلى را در سؤال و نكاهد از او عطا و بخشش و من لَمْ آتِكَ بِعَمَلٍ صٰالِحٍ قَدَّمْتُهُ، وَلاٰ شَفٰاعَةِ مَخْلُوقٍ رَجَوْتُهُ أَتَقَرَّبُ با كردار شايسته‌اى كه پيش‌كش باشد به درگاهت نيامده و نه به شفاعت مخلوقى اميد بسته‌ام كه بدان وسيله به تو تقرب إِلَيْكَ بِشَفٰاعَتِهِ، إِلّاٰ مُحَمَّداً وَأَهْلَ بَيْتِهِ صَلَوٰاتُكَ عَلَيْهِ وَعَلَيْهِمْ، جويم جز به شفاعت محمد و خاندانش كه درود تو بر او و ايشان باد أَتَيْتُكَ أَرْجُو عَظيمَ عَفْوِكَ الَّذِي عُدْتَ بِهِ عَلَى الْخٰاطِئِينَ عِنْدَ به درگاهت آمده و اميد گذشت عظيم تو را دارم همان گذشتى كه توجه كنى بدان بر آنانكه بسيار خطا كنند در آن هنگامى عُكُوفِهِمْ عَلَى الْمَحٰارِمِ، فَلَمْ يَمْنَعْكَ طُولُ عُكُوفِهِمْ عَلَى كه بر كارهاى حرام درافتاده‌اند و توقف طولانى آنها بر الْمَحٰارِمِ أَنْ جُدْتَ عَلَيْهِمْ بِالْمَغْفِرَةِ، وَأَنْتَ سَيِّدِي الْعَوّٰادُ محرمات باز ندارد تو را از اينكه آمرزشت را از ايشان بازدارى و تو اى آقاى من بسيار عادت بِالنَّعْمٰاءِ، وَأَنَا الْعَوّٰادُ بِالْخَطٰاءِ، أَسْأَلُكَ بِحَقّ‌ِ مُحَمَّدٍ وَآلِهِ به نعمت‌بخشى دارى و من بسيار عادت به خطا كارى، از تو مى‌خواهم به حق محمد و خاندان