177وَفِكْرِي نُورَ النِّيّٰاتِ، وَعَزْمِي نُورَ الْعِلْمِ، وَقُوَّتِي نُورَ الْعَمَلِ، و انديشه‌ام را با نور تصميمها و اراده‌ام را با نور علم و نيرويم را با نور عمل وَلِسٰانِي نُورَ الصِّدْقِ، وَدِينِي نُورَ الْبَصٰائِرِ مِنْ عِنْدِكَ،وَبَصَرِي و زبانم را با نور راستگويى و دين و مذهبم را با نور بينائيهايى از نزد خودت و چشمم را نُورَ الضِّيٰاءِ، وَسَمْعِي نُورَ الْحِكْمَةِ، وَمَوَدَّتِي نُورَ الْمُوٰالاٰةِ با نور روشنايى و گوشم را با نور فرزانگى و حكمت و دوستيم را با نور موالات لِمُحَمَّدٍ وَآلِهِ عَلَيْهِمُ السَّلاٰمُ حَتّىٰ أَلْقٰاكَ وَقَدْ وَفَيْتُ بِعَهْدِكَ محمد و آلش عليهم السلام تا تو را ديدار كنم و من به عهد وَميثٰاقِكَ فَتُغَشِّيَنِي رَحْمَتَكَ يٰا وَلِيُّ يٰا حَمِيدُ. اللّٰهُمَّ صَلّ‌ِ عَلىٰ و پيمان تو وفا كردم پس رحمت خود را بر من بپوشان اى سرپرست و اى ستوده خدايا درود فرست بر مُحَمَّدٍ حُجَّتِكَ فِي أَرْضِكَ، وَخَليفَتِكَ فِي‌بِلاٰدِكَ، وَالدّٰاعِي إِلىٰ محمد حجت تو در روى زمينت و جانشين تو در شهرهايت و دعوت كنندۀ بسوى سَبِيلِكَ، وَالْقٰائِمِ بِقِسْطِكَ،وَالثّٰائِرِ بِأَمْرِكَ، وَلِيّ‌ِ الْمُؤْمِنِينَ وَبَوٰارِ راهت و قيام كنندۀ به عدل و دادت و انقلاب كنندۀ به دستور تو، دوست مؤمنان و نابودكنندۀ الْكٰافِرِينَ، وَمُجَلِّي الظُّلْمَةِ، وَمُنِيرِ الْحَقّ‌ِ، وَالنّٰاطِقِ بِالْحِكْمَةِ كافران و برطرف كنندۀ تاريكى و روشن كنندۀ حق و گوياى به حكمت وَالصِّدْقِ، وَكَلِمَتِكَ التّٰامَّةِ فِي أَرْضِكَ، الْمُرْتَقِبِ الْخٰائِفِ و راستى و آن كلمه (دستور و فرمان) كاملت در روى زمين كه در حال انتظار و بيم بسر برد