159وَالشَّأْنُ الْكَبِيرُ، وَالشَّفٰاعَةُ الْمَقْبُولَةُ، رَبَّنٰا آمَنّٰا بِمٰا أَنْزَلْتَ وَاتَّبَعْنَا و رتبۀ بزرگ و شفاعت پذيرفته، پروردگارا ما ايمان داريم بدانچه نازل فرمودى و پيروى كرديم الرَّسُولَ فَاكْتُبْنٰا مَعَ الشّٰاهِدِينَ، رَبَّنٰا لاٰ تُزِغْ قُلُوبَنٰا بَعْدَ إِذْ هَدَيْتَنٰا از پيامبرت پس نام ما را با گواهان (به اين حقايق) ثبت فرما، پروردگارا منحرف مكن دلهاى ما را پس از آنكه راهنمائيمان كردى وَهَبْ لَنٰا مِنْ لَدُنْكَ رَحْمَةً إِنَّكَ أَنْتَ الْوَهّٰابُ، سُبْحٰانَ رَبِّنٰا إِنْ و ببخش به ما از نزد خويش رحمتى كه براستى تويى بخشايشگر، منزه است پروردگار ما كه كٰانَ وَعْدُ رَبِّنٰا لَمَفْعُولاً، يٰا وَلِيَّ‌اللّٰهِ، إِنَّ بَيْنِي وَبَيْنَ‌اللّٰهِ عَزَّ وَجَلَّ براستى وعده او انجام شدنى است اى ولى خدا همانا ميان من و خداى عزوجل ذُنُوباً لاٰ يَأْتِي عَلَيْهٰا إِلّاٰ رِضٰاكُمْ، فَبِحَقّ‌ِ مَنِ ائْتَمَنَكُمْ عَلىٰ سِرِّهِ، گناهانى است كه محو و پاك نكند آنها را جز رضايت شما پس به حق آن خدائى كه شما را امين به راز خود كرده وَاسْتَرْعٰاكُمْ أَمْرَ خَلْقِهِ، وَقَرَنَ طٰاعَتَكُمْ بِطٰاعَتِهِ، لَمَّا اسْتَوْهَبْتُمْ و سرپرستى كار خلق خود را به شما واگذارده و فرمانبردارى شما را به فرمانبردارى خود كه شما بخشش گناهانم را ذُنُوبِي، وَكُنْتُمْ شُفَعٰائِي، فَإِنِّي لَكُمْ مُطِيعٌ، مَنْ أَطٰاعَكُمْ فَقَدْ (از خدا) بخواهيد و شفيعان من گرديد زيرا كه من فرمانبردار شمايم، هر كه از شما فرمانبردارى كند خداى را أَطٰاعَ‌اللّٰهَ، وَمَنْ عَصٰاكُمْ فَقَدْ عَصَى‌اللّٰهَ، وَمَنْ أَحَبَّكُمْ فَقَدْأَحَبَّ‌اللّٰهَ، فرمانبردارى كرده و هر كه نافرمانى شما كند خداى را نافرمانى كرده و هر كه شما را دوست دارد خداى را دوست داشته وَمَنْ أَبْغَضَكُمْ فَقَدْ أَبْغَضَ اللّٰهَ. اللّٰهُمَّ إِنِّي لَوْ وَجَدْتُ شُفَعٰاءَ و هر كه شما را دشمن دارد خداى را دشمن داشته. خدايا! اگر من شفيعانى را مى‌يافتم