66و همۀ شرايع در جوهر دين و قوانين سعادت؛ مانند حرمت شراب و قمار، اختلاف ندارند.
اكنون مىپردازيم به تشريح اصل مطلب كه آن «تبيين عناصر وحدتساز در قلمرو عقيده و آرمان» است:
1 - يكتاپرستى و يكتاگرايى
«توحيد» در جلوههاى مختلف، رابطهاى است كه مىتواند همۀ مسلمانان را در نقطۀ واحدى گرد آورد.
مسلمانان جهان به خداى يكتا، خالق و آفريدگار يكتا و مدبّر و گردانندۀ يكتا اعتقاد و باور دارند و آيات قرآن و همچنين دلايل عقلى، بر توحيد در ذات و توحيد در خالقيت و توحيد در تدبير گواهى مىدهند. در زير آسمانِ خدا، مسلمانى پيدا نمىشود كه ثنويت در ذات را بپذيرد و به خالقى جز خدا و يا مدبّرى جز او بينديشد مگر اين كه از صراط مستقيم منحرف گردد.
يكى از مراتب توحيد، توحيد در عبادت است كه همگان به آن معتقديم و در نماز پيوسته مىگوييم:
إِيّٰاكَ نَعْبُدُ وَ إِيّٰاكَ نَسْتَعِينُ 1