57انصاف است كه كسى تربت و يا حصير را كه بر آن سجده مىكنيم به بتهاى بتپرستان تشبيه كند، در حالىكه بت درنظر آنان «مسجود له» بود و لذا آن را در برابر خود مىنهادند و براى آن سجده مىكردند، در حالىكه تربت و يا حصير «مسجود عليه» است كه زير پا انداخته و سرانجام سر بر آن نهاده مىشود.
مردى از امام صادق عليه السلام پرسيد: چرا بر غير زمين و يا روييدنىهاى از آن، نمىشود سجده كرد؟ امام در پاسخ فرمود: سجده نوعى خضوع براى خداست و بايد بر غيرمأكول و ملبوس سجده كرد؛ زيرا فرزندان دنيا، بندۀ مأكول و ملبوس خود هستند و نمازگزار در سجدۀ خود بايد بر معبود اهل دنيا سجده نكند و پيشانى خود را بر معبود فرزندان دنيا كه فريب آن را خوردهاند، نگذارد. 1
شيوۀ سجدۀ پيامبر و صحابه
پيامبر و ياران او، ساليان درازى بر خاك و سنگريزههاى مسجد سجده مىكردند و تا مدتى جز سجده بر خاك و سنگريزه و مانند آنها جايز نبود.