49نجاتبخش نيست، چگونه پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله به او چنين كارى را پيشنهاد مىكند و قرآن در اين مورد چنين مىفرمايد:
وَ لَيْسَتِ التَّوْبَةُ لِلَّذِينَ يَعْمَلُونَ السَّيِّئٰاتِ حَتّٰى إِذٰا حَضَرَ أَحَدَهُمُ الْمَوْتُ قٰالَ إِنِّي تُبْتُ الْآنَ وَ لاَ الَّذِينَ يَمُوتُونَ وَ هُمْ كُفّٰارٌ أُولٰئِكَ أَعْتَدْنٰا لَهُمْ عَذٰاباً أَلِيماً. 1
«و توبۀ كسانى كه گناه مىكنند و آنگاه كه مرگ يكى از ايشان دررسد، مىگويد: اكنون توبه كردم، پذيرفته نيست و نيز توبۀ كسانى كه در حال كفر مىميرند، پذيرفته نخواهد بود، آنانند كه بر ايشان عذابى دردناك آماده كردهايم.»
از اينجا مىتوان به ضعف روايات پىبرد كه غالباً راويان آنان از دشمان خاندان رسالت بودند.
اصولاً براى آگاهى از خصوصيات زندگى بزرگِ قبيله، بايد به سراغ بستگان و نزديكان او رفت. اما در اينجا شگفت آن است كه بهجاى مراجعه به فرزندان ابوطالب و وابستگان اين خانواده، بهسراغ افرادى مىروند كه ده سال پس از فوت او وارد مدينه شده و