37در سال 1419 ه . ق . برابر با 1377 ه . ش . در دانشگاه آلالبيت اردن به سخنرانى دعوت شدم، استادى از اساتيد آنجا دربارۀ اين موضوع با من به گفتگو پرداخت، به او گفتم: پيامبر گرامى فزونتر از صد هزار صحابى داشت كه تقريباً نام 15 هزار از آنها ضبط گرديده و باقيمانده حتى نامشان نيز در تاريخ نيامده است! با اين وصف چگونه مىشود چنين جمع كثيرى را تكفير كرد، در حالىكه نام اكثر آنها را نمىدانيم، سپس يادآور شدم: تكفير در گرو وجود ملاك است چگونه مىتوان گفت در همۀ آنان ملاك تكفير وجود داشته در حالىكه گروه بسيارى از آنان، از شيعيان على عليه السلام بودهاند و تاريخ نام و خصوصيات آنان را ضبط كرده است.
آنگاه افزودم: گروهى از ياران پيامبر؛ مانند «ياسر» و همسرش «سميه» پس از بعثت و قبل از هجرت، بهشهادت رسيده يا درگذشتهاند و گروهى در غزوات در حال حيات رسول خدا جام شهادت نوشيدهاند و در نبردهاى بدر، احد، احزاب و... افتخاراتى آفريدهاند كه يكى از آنها حمزۀ سيدالشهداء است، چگونه مىتوان اين گروه را تكفير كرد در حالىكه درخت اسلام با خون آنان سيراب شد و رشد يافت.