52
ميقات و ورود به محضر حق - آغاز عمرۀ تمتع -
ميقات باب ورود به محضر حقتعالى است. محل فراموش كردن همه چيز و تنها به ياد خدا بودن است، آنسان كه حضرت موسى در وادى طور از همۀ تعلّقات رها شد. با كندن لباسهاى خود كه در دنيا پوشيدهايم و احياناً با آنها مرتكب گناه شدهايم، و انجام غسل تطهير خود از گناه، لباس احرام - كه شبيه كفن و لباسِ وداع دنياست - به تن كرده و پس از خواندن نماز، نيت احرام كرده و با گفتن «تلبيه» مُحْرِم مىشويم.
محرم، خود و ديگران را فراموش مىكند، هر چيزى كه او را متوجه خود و دنياى اطرافش كند، ترك مىگويد.
نگاه كردن به آيينه، استفاده از عطر و بوى خوش، زينت كردن خود و... بر او حرام مىشود و تا رسيدن به مقصود - مكه مكرمه - عاشقانه لبيك مىگويد تا شايد خداوند به او پاسخ مثبت دهد و او را در خانۀ امن خويش بپذيرد. محرم ساعاتى را كه در حال احرام بسر مىبرد، از گفتگوهاى دنيايى خوددارى كرده و به ذكر مناجات مىپردازد، با خود و خدايش نجوا مىكند و با او راز و نياز نموده و گويى جز او را نمىبيند. امامان معصوم عليهم السلام ما، گاه از خوف اينكه از جانب خدا ندا رسد «لالبيك» و