48هجرى به دست خلفا به شهادت رسيد، در همان جا كنار قبر امام موسى بن جعفر عليه السلام به خاك سپرده شد. آن منطقه بعدها تبديل به شهرى مستقل شد و نام «كاظمين» بر آن نهادند. كاظمين، يعنى دو كاظم. منظور امام كاظم و امام جواد عليهما السلام است كه در يك مكان مدفونند.

روزگارى ديوارى بر گرد آن قبرستان بود و به آسانى نمى‌شد به زيارت قبر امام كاظم عليه السلام رفت، به علاوه از سوى حكومت عباسيان مورد كنترل بود. امام رضا عليه السلام به يكى از ياران خود توصيه مى‌كرد كه به زيارت قبر آن امام مظلوم برود. وقتى آن شخص پرسيد: اگر ترس داشتم و نتوانستم وارد آنجا شوم چه كنم؟ فرمود: «از پشت ديوار سلام بده». اين هم شاهد ديگرى بر مظلوميت اهل بيت پيامبر است.

بارى... سال‌ها گذشت. در زمان معزّالدولۀ ديلمى در سال 336 هجرى قبّه و بارگاه ساده‌اى روى مزار آن دو امام ساخته شد كه دو ضريح و دو گنبد داشت و كاظمين رونق بيشترى يافت. شهر كاظمين، شهرى تاريخى است. بارها به خاطر حوادث طبيعى يا حملۀ غارتگران مورد تخريب قرار گرفته، ولى دوباره تعمير شده است. در اواخر قرن پنجم در دورۀ حكومت آل بويه حرم كاظمين عليهما السلام بازسازى شد و حرم باشكوهى براى آن دو امام ساختند و مردم هم به زيارت آن دو مزار پاك مى‌رفتند.

در احاديث امامان، به زيارت كاظمين توصيه شده است.

حضرت رضا عليه السلام فرمود: هر كس قبر پدرم را در بغداد زيارت كند، مثل آن است كه قبر پيامبر خدا و قبر اميرمؤمنان را زيارت كرده است.