39عباس را همانجا كه افتاده بود به خاك سپرد و آن را نزديك پيكر سيدالشّهدا نياورد. نزديك حرم حضرت اباالفضل، دو جايگاه ديگر هم به عنوان نماد و يادبود ساختهاند كه شبيه سقّاخانههاست كه يكى محلّ قطع شدن دست راست عباس است و ديگرى محلّ جدا شدن دست چپ از پيكرش.
مىدانى كه اين دو محل، محلّ دفن دستهاى بريده نيست، بلكه جايى است كه دستان او در درگيرى با دشمن در اين دو جا قطع شد. اين نيز براى زنده نگه داشتن خاطرۀ آن حماسه و مظلوميّت است.
اين همه كه از فرات و عطش و شهادت امام و يارانش با لب تشنه در كنار آب فرات شنيدهاى، مربوط به همان نهر علقمه است كه از فرات منشعب مىشود. قبلاً هم اشاره كردم كه فرات، رودخانۀ بزرگ و پر آبى است كه چند كيلومتر آن طرفتر قرار دارد و مثل رود دجله از كوههاى تركيه سرچشمه مىگيرد و اين دو نهر، پس از پيمودن صدها كيلومتر در خاك عراق، در يك جا به هم متّصل مىشوند و به خليج فارس مىريزند. محلّ برخورد و به هم پيوستن اين دو رودخانه را «اروند رود» يا به قول عربها شطّ العرب مىگويند.
زيارت كربلا
بارى... آن روزها و سالها گذشت. روزهايى بود كه كربلا تنها يك بيابان بود و هيچ آبادى و ساكنانى نداشت. البته در اطراف آنجا قبايلى كوچك با فاصلههاى مختلف زندگى مىكردند، مثل قبيلۀ بنى اسد كه براى دفن اجساد شهدا هم