37

كربلا، مدفن امام حسين عليه السلام

محلّى كه امام حسين عليه السلام بر زمين افتاده بود و همانجا شهيدش كردند، كمى گودتر از جاهاى ديگر ميدان بود. به آن قسمت، «گودال قتلگاه» مى‌گويند. وقتى وارد حرم امام حسين مى‌شوى، به فاصلۀ كمى از جايى كه ضريح مطهّر قرار دارد، راهرو باريكى است كه به اتاقكى ختم مى‌شود و آنجا هم ضريح كوچكى بر قسمتى از ديوار است و داخل آن چراغ سرخى روشن است. آنجا را هم زيارت مى‌كنند و گريه مى‌كنند. آنجا همان محلّى است كه امام در روز عاشورا بر زمين افتاد و شهيد شد. وقتى دو روز بعد از عاشورا، امام سجاد عليه السلام براى دفن شهدا از كوفه به كربلا آمد، پيكر امام حسين عليه السلام را در حصيرى پيچيد و در جايى دفن كرد كه امروز ضريح مقدّس بر روى آن است.

اگر دقت كنى، ضريح امام حسين عليه السلام ، دو گوشۀ اضافه‌تر از ضريح‌هاى ديگر دارد. يعنى «شش گوشه» است و آن دو گوشۀ اضافه‌تر به خاطر آن است كه امام سجاد، پيكر برادرش حضرت علىّ اكبر را طرف پايين پاى امام حسين به خاك سپرد. ضريح راشش گوشه ساخته‌اند، تا جاى دفن حضرت على اكبر مشخص باشد. در اطراف ضريح امام حسين عليه السلام ، محلّ ديگرى است كه پنجرۀ فولادى مثل ضريح دارد و نام شهداى ديگر كربلا بالاى آن نوشته است. اين همان جايى است كه امام سجاد پيكرهاى پاك ديگران را (چه از فرزندان و خويشاوندان امام و چه از ياران و همراهان شهيدش) همه را در يك جا گرد آورد و به خاك سپرد.