72 فَطَفِقَ الشِّبْلِيُّ يَبْكِي عَلَى ما فَرَّطَهُ فِي حَجِّهِ، وَمٰا زَالَ يَتَعَلَّمُ حَتَّى حَجَّ مِنْ قابِلٍ بِمَعْرِفَهٍ وَيَقينٍ. ¹

... سپس امام بقيّه اعمال حجّ را ذكر مى‌كنند تا آنجا كه شبلى سخت به گريه افتاده و از اينكه نتوانسته حجّ را آنگونه كه هست بشناسد و مناسك حج را عارفانه انجام دهد از شدّت ناراحتى به خود پيچيد و از آن پس به دنبال فراگيرى اسرار و معارف حج بود تا بتواند حج سال بعد را از روى شناخت و يقين به جاى آورد.

تسبيح در مكّه

قَالَ عَلِيُّ بْنُ الْحُسَيْنِ عليه السلام :

تَسْبِيحَةٌ بِمَكَّةَ أَفْضَلُ مِنْ خَرَاجِ الْعِرَاقَيْنِ يُنْفَقُ فِي سَبِيلِ اللَّهِ، وَ قَالَ: مَنْ خَتَمَ الْقُرْآنَ بِمَكَّةَ لَمْ يَمُتْ حَتَّى يَرىٰ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه و آله وَ يَرىٰ مَنْزِلَهُ فِي الْجَنَّةِ. ²