115مردى به نام «عبداللّٰه بنقطنۀ طايى» شهيد شد.
هنگامى كه خبر شهادت آن دو در مدينه منتشر شد، مردم به خانۀ عبداللّٰه مىآمدند و او را تسليت مىدادند.
عبداللّٰه مىگفت: و اين افتخار من است كه اگر خود در آن واقعه نبودم دو فرزندم حضور داشته و جان خود را بىدريغ در راه دفاع از وى نثار كردند، و اگر من به جان خودم نتوانستم با او مواسات كنم با جان دو فرزندم با او مواسات نمودم.