26(نجف يا غريين) رفت و مشاهده كرد كه سگهاى شكارى آهويى را دنبال مىكنند ولى پس از آنكه آهو به منطقۀ خاصى مىرود سگان از تعقيب آهو باز مىايستند. هارون دانست كه آن سرزمين، مقدس و مطهر است كه سگها وارد آن نمىشوند، لذا در صدد تحقيق بر آمد و سرانجام دانست كه آن موضع، مرقد مطهر على عليه السلام مىباشد.
هارون به دنبال اين واقعه در حدود سال 175 ه .ق اولين بارگاه و ساختمان مرقد علوى را بنا نهاد.
تا چند دهۀ قبل در زير طاق نزديك قبر مطهر، نقشى بديع و زيبا جلب توجه مىكرد كه در آن مردى تير و كمان در دست، آهويى در پيش روى او قرار داشت. در سال 1364ه . ق. لوح نقاشى مذكور از جاى خود برداشته شد و به گنجينۀ حرم مطهر منتقل گرديد.
ارشادالقلوب ديلمى ساختمان اول را چنين توصيف مىكند:
«چهار در داشت و ضريح مقدس از سنگ سفيد بوده و گنبد از گل سرخ كه بالاى آن علامت سبز نصب بود».
ساختمان دوم
توسط عمر بن يحيى ايجاد گشت.او از اصحاب امام كاظم عليه السلام بود.
ساختمان سوم
داعى صغير (محمد بن زيد) پس از آنكه در طبرستان