147نماز خواندهاى، نه به مزدلفه رفتهاى، نه از آنجا سنگريزه برداشتهاى و نه از مشعر الحرام عبور كردهاى! سپس پرسيد: آيا به منا رسيدى و جمره را رمى كردى؟ و سرت را تراشيدى؟ و قربانىات را سر بريدى؟ و در مسجد خيف نماز گزاردى؟ و به مكّه بازگشته، «طواف افاضه» را انجام دادى؟ گفت: آرى.
امام فرمود: وقتى به منا رسيدى و رمى جمرات كردى، آيا احساس كردى كه به خواستهات رسيدهاى و خداوند همه حاجتهايت را برآورده است؟ گفت: نه.
امام فرمود: وقتى سنگريزه به جمرات زدى، آيا نيّت كردى كه دشمنت ابليس را رمى كردهاى؟ و با تمامى حج گرانبهايت، او را به خشم آوردهاى؟ گفت: نه.
امام فرمود: وقتى سرت را تراشيدى، آيا نيّت كردى كه از آلودگىها و از گناهان بنىآدم پاك شدهاى و از گناهانت بيرون آمدى، همچون روزى كه از مادر زاده شدى؟ گفت:
نه.
امام فرمود: وقتى در مسجد خيف نماز خواندى، نيّت كردى كه جز از خداى متعال و گناهت نترسى و جز به رحمت خدا اميدوار نباشى؟ گفت: نه.
امام فرمود: آنگاه كه قربانىات را سربريدى، آيا نيّت كردى كه با تمسك به حقيقتِ ورع و پرهيزكارى، گلوى طمع را ببرى و از ابراهيم عليه السلام ، كه فرزندش و ميوه دلش و گُل قلبش را به قربانگاه آورد و آن را سنّتى براى آيندگان و وسيلهاى