145و پياده بين آن دو كوه رفت و آمد داشتى؟ گفت: آرى.
امام فرمود: آيا نيّت كردى كه ميان خوف و رجاء و ترس و اميد در حركتى؟ گفت: نه.
امام فرمود پس سعى صفا و مروه انجام ندادهاى و ميان آن دو كوه تردّد نكرده و راه نرفتهاى!!
سپس فرمود: آيا سوى منا رفتى؟ گفت: آرى.
امام فرمود: آيا نيّت كردى كه مردم را از زبان و قلب و دست خود ايمن سازى؟ گفت: نه. امام فرمود: پس به منا نرفتهاى! سپس پرسيد: آيا در عرفات وقوف كردى؟ و بالاى جبلالرحمه رفتى و وادى نَمِره را شناختى و كنار جَمَرهها، خداى سبحان را خواندى؟ گفت: آرى.
امام فرمود: آيا با وقوف در عرفات، آگاهى خداوند را بر شناختها و دانشها دريافتى؟ و دانستى كه خداوند نامه عمل تو را مىگيرد و از درون و فكر و قلب تو آگاهى دارد؟ گفت: نه.
امام فرمود: آيا در بالا رفتن از جبلالرّحمه نيّت آن را داشتى كه خداوند به هر زن و مرد با ايمان رحمت آورد، و هر مرد و زن مسلمان را سرپرستى مىكند؟ گفت: نه.
امام فرمود: آيا در وادى نَمِره نيّت آن را داشتى كه فرمان ندهى، تا خود فرمان برى و نهى نكنى تا زمانى كه خود نهى پذير باشى؟ گفت: نه.
آيا هنگامى كه نزد نشانه و دو نَمِره وقوف كردى، نيّت كردى كه آنها بر عبادات و طاعات تو گواه باشند و همراه با