72به راستى كه بد همسايگانى براى رسول خدا بوديد؛ برويد كه شما آزاد شدگان‌ايد. ¹

باران رحمت حسينى(ع) بر حرّ بن يزيدِ رياحى

حُرّ- فرمانده‌ى سپاه ابن‌زياد- كه اوّلين بار راه را بر امام حسين(ع) بست و به يك معنا مسبّب تمام حوادث بعدى در كربلا بود، آن هنگام كه پشيمان گرديد بلافاصله توبه‌اش از سوى امام پذيرفته شد و الگويى جاويدان براى گناه‌كاران گرديد تا به هنگام ندامت به درگاه الهى اولياى خدا: پناه آورند.

وانحاز الحرّبن‌يزيد الَّذى كان جعجع بالحسين إلى الحسين فقال له: قد كان منى الَّذى كان و قد أتيتك مواسياً لك بنفسى، افترى ذلك لى توبةً ممّا كان منّى؟

قال الحسين: نعم، إنّها لك توبة، فابشر، فأنت الحرّ فى الدّنيا و أنت الحرّ فى الآخرة إن شاءاللّه. ²

حرّ بن يزيد كه راه را بر امام حسين بسته بود، پيش آن حضرت آمد و گفت: همانا از من كارى