66
چشمپوشى از حقيقت
ترديدى نيست كه اساس همۀ كمالات معنوى معرفت است. و در آنجايى كه معرفت به مقام اوليا نباشد، نمىتوان انتظار داشت كه شخص بىمعرفت، با آداب و بركات زيارت حجج الهى آشنا باشد. حضرت امام خمينى، آن فقيه و عالم ربانى و عارف مجاهد و واصل فرموده است:
«انكار مقامات اوليا و بزرگان، سدّ راه انسانيت است.» 1
مشكل اصلى امثال اين نويسنده آن است كه، به مقام بسيار والاى ائمه عليهم السلام معرفت نيافته، و آنان را مانند انسانهاى عادى پنداشته و آنگاه به سراغ چند روايت از ميان صدها روايت رفته و با استفادۀ ناقص از آنها، همان ناقص را معيارى براى اظهار نظر نسبت به زيارت همۀ اوليا و ائمه عليهم السلام قرار داده و از حقيقت مهم جايگاه آنها عمداً يا جهلاً چشمپوشى كرده است.
حضرت على عليه السلام مىفرمايد:
«أَشَدُّ النَّاسِ عَمىً مَن عَمِيَ عَنْ حُبِّنَا وَ فَضْلِنَا وَ