40
لِأَحَدٍ إِلاَّ شُفِّعْتَ فَقَامَ مَقَامَ اْلأَنْبِيَاء». 1
«وقتى عالم و عابد در صراط جمع شدند، به عابد گويند: داخل بهشت شو و به پاس عبادات خود بهرهمند باش. و به عالِم مىگويند: در اينجا توقف كن و براى هر كس كه دوست دارى شفاعت كن؛ زيرا براى هر كس شفاعت كنى پذيرفته مىشود، پس عالم در جايگاه پيغمبران مىايستد.»
علاوه بر اينها در روايات مربوط به زيارتها به طور مكرر و متعدد آمده است كه پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود:
«هر كس به زيارت من بيايد، من در روز قيامت شفيع او خواهم بود. شفاعت من براى او واجب مىشود.» 2
و نيز آن حضرت به امام حسين عليه السلام فرمود:
«هر كس در زندگانى يا بعد از مرگ، مرا يا پدر تو را يا برادر تو را يا تو را زيارت كند، حقى بر من دارد كه در قيامت او را زيارت كنم و او را از گناهانش خلاص گردانم.» 3
و نيز فرمود: