67
زيارت و فلسفۀ «ياد»
«مودّتِ» خاندان پيامبر، اجر رسالت آن حضرت است.
وفادارى به «اهل بيت»، وفادارى به «حق» است.
پيوند با «عترت» هم، پيوند با قرآن و اسلام است، كه اين هر دو وزنۀ سنگين و اين «ثقلين»، مورد سفارش و تأكيد فراوان رسول مكرّم اسلام بود.
«زيارت»، قرار گرفتن در اين مدار، چرخيدن برگرد اين محور آموختن از اين مكتب و سيراب شدن از اين زمزم است.
تلاشى كه از نظر فرهنگى و اجتماعى، از سوى امامان شيعه انجام مىگرفت، يكى هم سوق دادن امّت به سوى پيشوايان حق و خط اهلبيت بود تا با يادشان، با احياى نام و خاطره و فكر و تعاليمشان، راه، نمايانتر و هدف، روشنتر و راهنما آشكارتر گردد تا مردم گرفتارِ سرگردانى و حيرت و بلا تكليفى نشوند.
آل محمّد بيش از ديگران، بر گردن امّت پيامبر حق دارند، چرا كه حياتشان را در راه صلاح و اصلاح همين امت نهادند و به شهادت رسيدند، تا دين را زنده نگه دارند، هر چند با مرگ سرخ و سبز خويش...
احياى فرهنگ شهادت، در برنامۀ عملى اولياى دين ما بود