44در مدينه، فقط با يك شهر قديمى - گرچه آراسته به مظاهر تمدّن جديد - رو به رو نيستيم. بلكه با تاريخ اسلام مواجهيم، با فرهنگ قرآنى و صدر اسلام رو به رو هستيم.

مدينه تجسّمى از بسيارى حوادث تلخ و شيرين است كه در صدر اسلام اتفاق افتاده است.

مدينه، «مدينةالنبى» است، شهر پيامبر. در جاى جاى اين شهر، آثار گامهاى پيامبر را مى‌بينى، در اين شهر آهسته قدم بردار، كه قدم جاى پاى پيامبر مى‌گذارى.

با تأمّل و درنگ در اين شهر به زيارت بپرداز، كه با يادگارهاى معنوى پيامبر رو به رو هستى.

به توصيه و رهنمود مرحوم نراقى:

«در مدينه، هنگام زيارت، به يادآور راه رفتن و قدم برداشتن پيامبر صلى الله عليه و آله را در گذرگاههاى اين شهر. به يادآور وقار و آرامش پيامبر را و خشوع و خضوعش را در پيشگاه عظمت پروردگار، تصوّر كن و به يادآور كه چگونه خداوند ياد بزرگ و معرفت والاى خود را در قلب آن حضرت جاى داد و ياد آن حضرت را در كنار ياد خدا نهاد و كلام خود را بر او نازل كرد و «روح‌الأمين» و فرشتگان مقرّب ديگر را بر او فرود آورد... آنگاه به ياد بياور منّتى را كه خداوند بر اصحاب او نهاد و آنان را به همنشينى و ديدار چهره‌اش و شنيدن كلامش موفّق ساخت و افسوس بخور بر اينكه توفيقِ زيارت او را نداشته‌اى.

آنگاه با تضرّع، از خداوند بخواه كه در آخرت، از همنشينى با آن حضرت محرومت نسازد و در اين باره، اميد فراوان داشته باش، چرا كه خداوند، نعمت ايمان را به