89ولى جُرْم و گناهش بسيار زياد و سنگين است.
غيبت، دروغ، تهمت، فحش، تحقير، بيهودهگويى، و ... گناهانى است كه زبان مرتكب مىشود. بر زائر واجب شرعى و اخلاقى است كه راه زبان را به روى اين گناهان ببندد تا موجب محروميت از رحمت حق نگردد.
آيات و روايات مربوط به زبان و كنترل آن، به اندازهاى زياد است كه در اينجا نمىگنجد؛ اما در زير به چكيدهاى از آنها اشاره مىكنيم:
رسول خدا(ص) در رواياتى مىفرمايد:
«لا شَىْءٍ أَحَقُّ بِالسِّجْنِ مِنَ اللِّسانِ»؛ 1
«هيچ چيزى به زندانى شدن سزاوارتر از زبان نيست».
«أَفضَلُ الصَّدَقَةِ حِفْظُ اللِّسانِ»؛ 2
«برترين صدقه، نگاهداشتن زبان [ از ياوهگويى و گناهان مربوط به آن ] است».
يكى از وظايف بسيار مهم انسان، حفظ زبان از افشاى راز پنهان و اسرار و زشتىهاى پوشيدۀ ديگران است.
در اهميت و ارزش رازدارى و حفظ زشتىهاى پنهان برادران دينى، به روايت بسيار ارزشمندى از اميرمؤمنان(ع) برمىخوريم.