136روشن است كه بر مبناى اين آيه كتمانكنندگان نشانهها و هدايتهاى الهى شايستۀ لعنت خدا و مردم شمرده شدهاند. همچنين، آيات 78 و 79 سورۀ مائده مىفرمايد: لُعِنَ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ بَنِي إِسْرٰائِيلَ عَلىٰ لِسٰانِ دٰاوُدَ وَ عِيسَى ابْنِ مَرْيَمَ ذٰلِكَ بِمٰا عَصَوْا وَ كٰانُوا يَعْتَدُونَ ؛ يعنى: «آن دسته از بنىاسرائيل كه كفر ورزيدند به زبان داود و عيسى بن مريم لعنت شدند، اين به آن خاطر بود كه نافرمانى كردند و اهل تعدّى بودند؛ از كار زشتى كه انجام مىدادند باز نمىايستادند و به راستى كار بدى بود كه انجام مىدادند».
اين آيه نيز از لعنت نافرمانان و اهل تعدّى توسّط برخى پيامبران سخن مىگويد. شيعه با توجّه بهاين آيات و برخى آيات ديگر، لعنت كتمانكنندگان نشانهها و هدايتهاى الهى و عموم ستمگران و دشمنان اسلام را بر خود روا مىشمارد، و در اين قاعده ميان كسانى كه با پيامبر اكرم(ص) همزمان بودهاند و ديگران فرقى نمىشناسد.
در رأس اين كسان خاندان شوم اموى قرار دارند كه از نگاه شيعه و برخى اهل سنّت همان شجرۀ ملعونه در قرآن هستند. همانانى كه بارها به زبان پيامبر(ص) نيز لعنت، و از رحمت الهى به دور شمرده شدند.