111از ميان آنان مىتوان به كسانى چون ابن حجر (د.974ق)، عبدالوهاب شعرانى، كمال الدين محمد بن طلحه (د.652ق)، سبط بن جوزى حنبلى (د.654ق)، كنجى شافعى (د.865ق)، ابن صباغ مالكى (د.855ق)، ابن طولون (د.953ق)، قندوزى (د.1270ق) و برخى ديگر اشاره نمود. چه بسا بتوان در رأس اين عدّه از عارف نامى محيى الدين عربى (د.638ق) ياد كرد، كه در فتوحات مكيه بابى را به ذكر احوال مهدى(ع) اختصاص داده است. 1 از اشعار اوست:
ألا إنّ ختم الأولياء شهيد