48است مربع كه در اطراف آن نُه حوضچه قرار دارد كه از آب زمزم پر مىشود و مردم از آن وضو مىگيرند، به جز يكى از آنها كه كسى دست نمىزد و در ديوارى كه به سمت كعبه است شبكههايى قرار دارد و سقف اين ساختمان با چوب درخت ساج پوشانده شده و تنها آن قسمت كه بالاى چاه قرار دارد شبكه چوبى قرار گرفته است. در همين منابع از «نبيذ سقايه» 1 نام برده شده و آن عبارت است از آبى كه در آن خرما يا كشمش مىريختند تا شيرين شود و حاجيان بنوشند و آميزۀ اين آب به حدى نبوده كه مسكر و حرام باشد. و نيز از چراغ زمزم ياد شده كه بر ستون بلندى در برابر ركن حجرالأسود نصب شده و طواف كنندگان را روشنايى مىداده است كه بعدها در عهد خلافت عباسيان بر تعداد چراغها در مسجدالحرام افزوده شده است. 2